Philippe de Villiers w felietonie dla „Journal du Dimanche” oskarża francuskie państwo o bezsilność wobec przestępczości i migracyjnego chaosu oraz rosnącą stanowczość wobec mediów i obywateli kwestionujących politykę władz. Spór wokół CNews, zagranicznych ingerencji i regulacji internetu prowadzi do pytania, czy obrona demokracji nie staje się narzędziem ograniczania legalnej debaty przed wyborami prezydenckimi w 2027 r.
Temperatura spada stopniowo, ale woda zmienia stan nagle, po przekroczeniu dokładnie określonej granicy. Prof. Stefan Thurner i Markus Hofer proponują, by w podobny sposób spojrzeć na kryzys zachodniej debaty publicznej, ponieważ narastanie kontaktów długo może wydawać się korzystne, zanim cały system przeorganizuje się w konkurujące wspólnoty. Austriaccy naukowcy twierdzą w rozmowie z Atlantico, że około 2008 roku demokracje weszły w nową fazę, której nie da się opuścić przez proste cofnięcie technologicznego zegara.
Czy decyzja o dziecku zależy bardziej od pieniędzy, poczucia stabilności czy wspólnej wizji partnerów? Pilotażowe badanie PIE ujawnia, że osoby układające przyszłość wokół jasno nazwanych aspiracji częściej dopuszczają rodzicielstwo, a przekonanie o konieczności wcześniejszego rozwiązania wszystkich problemów sprzyja odsuwaniu decyzji. Najsilniejszym poziomem analizy okazuje się przy tym nie jednostka, lecz para.
Kapitalizm pokonał gospodarkę centralnie planowaną, lecz nie zaprowadził demokracji na całym świecie. Branko Milanović pokazuje, dlaczego chiński model połączył prywatne bogactwo z monopolem politycznym, jak globalizacja podzieliła zachodnie społeczeństwa i czemu sztuczna inteligencja może jeszcze zwiększyć przewagę właścicieli kapitału.
Wojny, terroryzm i powrót autorytaryzmu nie obaliły teorii Francisa Fukuyamy, ponieważ „koniec historii” nigdy nie oznaczał końca konfliktów. Luc Ferry przekonuje, że po klęsce faszyzmu i komunizmu wciąż nie pojawił się ustrój zdolny zaoferować ludzkości bardziej przekonującą wizję przyszłości niż liberalna demokracja. Jej największym przeciwnikiem nie musi być jednak Rosja, islamizm ani nawet chiński autorytaryzm. Wolne społeczeństwa mogą przegrać z rozpadem wspólnoty, głodem uznania i własną niezdolnością do wyjaśnienia, dlaczego demokracji warto bronić.
Rozwój Plus jest pierwszym od lat projektem polskiej centroprawicy, który już w chwili narodzin dysponuje rozpoznawalnym przywódcą, czterdziestoosobowym klubem sejmowym i poparciem pozwalającym poważnie myśleć o następnych wyborach. Ryszard Terlecki dostrzega w tej inicjatywie szansę nie tylko na uporządkowanie sytuacji po prawej stronie, ale także na zbudowanie większości zdolnej zastąpić gabinet Donalda Tuska.
Europejski kryzys jest znacznie poważniejszy niż spory o podatki, klimat czy unijne dyrektywy. Stawką stało się przetrwanie cywilizacji, która stworzyła wolność jednostki, państwo prawa, nowoczesną naukę i gospodarkę rynkową. Alexander Tokarev i Georgi Harizanov przekonują, że Europa wciąż może się odrodzić, ale najpierw musi przestać wstydzić się własnej historii.