Nowy gatunek terizinozaura z Chin
Badacze między innymi z Chinese Academy of Sciences i North Carolina Museum of Natural Sciences opisali nowy rodzaj i gatunek terizinozaura. Niemal kompletny szkielet tego zwierzęcia odkryto w formacji Yixian, położonej w zachodniej części chińskiej prowincji Liaoning. Zwierzę zamieszkiwało ten obszar we wczesnej kredzie.
Nowemu gatunkowi nadano nazwę Kayrasaurus changliensis. Był to dwunożny gad, którego wygląd mógł przypominać pokrytego piórami niedźwiedzia wyposażonego w bardzo duże pazury. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie „Journal of Systematic Paleontology”.
Terezinozaury były teropodami, których pożywienie stanowiły przede wszystkim rośliny. Zwierzęta te miały wydłużone szyje, masywne ciała oraz bardzo silne pazury, które mogły wykorzystywać przy zdobywaniu pokarmu.
Długość Kayrasaurus changliensis przekraczała 3,6 metra. Według szacunków naukowców jego masa mieściła się w przedziale od 117 do 274 kilogramów. Zdaniem paleontologów mógł być największym znanym terizinozaurem należącym do bioty Jehol, czyli ekosystemu funkcjonującego we wczesnej kredzie na terenach dzisiejszych północno-wschodnich Chin. Jego rozmiary były co najmniej 1,6 raza większe niż w przypadku Beipiaosaurus inexpectus, który wcześniej był uznawany za największego przedstawiciela tej grupy znanego z tego regionu. Badacze wskazali również kilka cech odróżniających nowy gatunek od innych wczesnych terizinozaurów.
Cechy wyróżniające Kayrasaurus changliensis
Jedną z najbardziej charakterystycznych właściwości dinozaura była jego szczęka z wyjątkowo dużą liczbą zębów. W górnej części znajdowało się ich więcej niż 32, natomiast w dolnej ponad 45. Zęby były bardzo małe i rozmieszczone blisko siebie.
Nietypowo przedstawiała się także budowa szyi. Tworzące ją kręgi były wyraźnie dłuższe niż kręgi odcinka grzbietowego. Jeden z pazurów miał ponadto wypukłą krawędź, której nie obserwowano u innych terizinozaurów.
Na tym lista charakterystycznych cech się nie kończyła. W górnej szczęce znajdował się bardzo duży otwór umieszczony w pobliżu pyska. Kości nosowe rozciągały się do połowy oczodołów i kończyły rozwidlonym wyrostkiem o nietypowym kształcie. Z kolei dolna szczęka zawierała wysoki, trójkątny otwór boczny.
Różne nisze ekologiczne terizinozaurów
Wraz z opisem nowego dinozaura naukowcy przedstawili również hipotezę dotyczącą współistnienia tego zwierzęcia z innymi przedstawicielami tej grupy. Według badaczy terizinozaury zamieszkujące biotę Jehol mogły wykorzystywać przynajmniej dwa odmienne rodzaje nisz ekologicznych.
Beipiaosaurus, a prawdopodobnie także Kayrasaurus, miał bardziej zwartą sylwetkę i nie był dobrze przystosowany do biegania. Jednocześnie budowa tych zwierząt wskazuje na silniejszy zgryz. Jianchangosaurus oraz Lingyuanosaurus prawdopodobnie były natomiast lepiej przystosowane do szybkiego przemieszczania się, a ich kończyny przednie odgrywały większą rolę w zdobywaniu pożywienia.
Ograniczenia zachowanego okazu
Autorzy badania podkreślili, że proponowane interpretacje należy traktować jako wstępne. Wynikało to między innymi z brakujących tylnych kończyn w zachowanej skamieniałości. Z tego powodu naukowcy nie byli w stanie precyzyjnie ustalić rzeczywistej masy zwierzęcia ani sposobu, w jaki się poruszało.
Dodatkowym problemem była mocno spłaszczona czaszka. Jej stan zachowania utrudniał identyfikację części jej cech.
Mariusz Drzewiecki
