Oto pięć najważniejszych wniosków płynących z badania.
1. Polska jest podzielona niemal dokładnie na pół
Najbardziej rzucającym się w oczy wynikiem jest niemal idealna równowaga ocen. Tyle samo respondentów pozytywnie ocenia prezydenturę Karola Nawrockiego, co ocenia ją negatywnie. Znacznie mniejszą grupę stanowią osoby, które nie mają jednoznacznej opinii.
To pokazuje, że po roku urzędowania prezydent nie wykształcił szerokiego centrum umiarkowanych ocen. Jego działania mobilizują zarówno zwolenników, jak i przeciwników, a neutralnych obserwatorów pozostaje stosunkowo niewielu.
2. Stanowczość jest najmocniejszym elementem wizerunku
Respondenci najczęściej przypisują Karolowi Nawrockiemu konsekwencję oraz wierność własnym przekonaniom. W opinii badanych jest politykiem posiadającym wyraźny system wartości, własną wizję rozwoju państwa oraz przywiązanym do tradycji i wartości narodowych.
Co ciekawe, cechy te są dostrzegane zarówno przez osoby popierające prezydenta, jak i przez jego krytyków. Różnica polega przede wszystkim na ich interpretacji. Dla jednych są dowodem zdecydowanego przywództwa, dla drugich oznaką zbyt dużej sztywności i politycznej jednostronności.
3. Najsłabiej oceniana jest współpraca z rządem
Największe zastrzeżenia dotyczą relacji prezydenta z Radą Ministrów. Właśnie zdolność do współpracy z rządem została oceniona najsłabiej spośród wszystkich analizowanych cech.
Badanie pokazuje, że wielu Polaków oczekiwało od głowy państwa większej zdolności do współdziałania w najważniejszych sprawach państwowych, nawet w sytuacji, gdy prezydent i rząd reprezentują odmienne środowiska polityczne. To właśnie w tym obszarze różnica między społecznymi oczekiwaniami a rzeczywistym odbiorem prezydentury okazuje się największa.
4. Poparcie i krytyka mają wyraźny profil społeczny
Badanie pokazuje również, że oceny prezydenta są silnie powiązane z poglądami politycznymi i stylem życia.
Lepsze opinie częściej wyrażają mieszkańcy wsi, osoby deklarujące poglądy prawicowe, regularnie uczestniczące w praktykach religijnych oraz wyborcy ugrupowań konserwatywnych. Z kolei bardziej krytyczne oceny dominują w dużych miastach, wśród osób z wyższym wykształceniem, lepiej sytuowanych materialnie oraz sympatyków ugrupowań lewicowych i liberalnych.
Oznacza to, że ocena prezydentury odzwierciedla te same podziały społeczne i polityczne, które od kilku lat wyznaczają główną oś polskiej debaty publicznej.
5. Największym wyzwaniem pozostaje rola prezydenta wszystkich Polaków
Autorzy badania zwracają uwagę, że Karol Nawrocki jest postrzegany jako polityk wyrazisty i konsekwentny, ale znacznie gorzej oceniane są cechy związane z integracyjną funkcją urzędu.
Pytania dotyczące otwartości na dialog, bycia prezydentem wszystkich obywateli czy pełnienia roli bezstronnego arbitra nie przynoszą jednoznacznych odpowiedzi. W praktyce opinia respondentów zależy przede wszystkim od ich własnych sympatii politycznych.
To właśnie zdolność do przekonywania wyborców spoza własnego zaplecza politycznego może okazać się jednym z najważniejszych wyzwań kolejnych lat prezydentury.
Badanie pokazuje przede wszystkim skalę politycznej polaryzacji
Choć badanie dotyczy oceny Karola Nawrockiego, równie wiele mówi o stanie polskiej polityki. Wyniki wskazują, że społeczne podziały pozostają bardzo głębokie, a urząd prezydenta jest jednym z miejsc, w których są one najlepiej widoczne.
Równa liczba zwolenników i krytyków pokazuje, że spór o sposób sprawowania prezydentury pozostaje otwarty. O tym, jak będzie wyglądał społeczny bilans kolejnych lat urzędowania Karola Nawrockiego, mogą zdecydować osoby, które dziś zachowują bardziej umiarkowane stanowisko.
Kazimierz Olejnik
