Powodem rosyjskich obaw stało się rozmieszczenie przez Tokio zaawansowanych systemów rakietowych, w tym krajowych Typ 12 oraz amerykańskich MRC Typhon o zasięgu przekraczającym 2000 kilometrów. Rosyjscy eksperci wojskowi, na których powołuje się Defence Blog, uważają, że tego rodzaju uzbrojenie stanowi realne zagrożenie dla rosyjskich obszarów położonych na Dalekim Wschodzie. W ich opinii, adekwatna odpowiedź militarna wymagałaby skoordynowanego uderzenia z powietrza, morza i lądu przy użyciu nowoczesnej broni precyzyjnej.
Plan pierwszego etapu ofensywy
W ramach wstępnej fazy potencjalnego ataku Rosjanie postulują zniszczenie głównych japońskich systemów obrony powietrznej oraz przeciwrakietowej. W szczególności chodzi o baterie Patriot PAC-3 rozlokowane w strategicznych lokalizacjach, takich jak port Hakodate na południu Hokkaido oraz miasta Iruma i Gifu na wyspie Honsiu. Zdaniem rosyjskich analityków do przeprowadzenia skutecznego ataku na każdą z tych baz konieczne byłoby użycie od 25 do 45 pocisków manewrujących, takich jak Kh-101 lub Iskander. Alternatywnie, proponują zastosowanie od 10 do 12 rakiet hipersonicznych Kindżał.
Atak na japońskie systemy wczesnego ostrzegania
Równolegle do uderzeń na systemy obrony powietrznej, Rosjanie zakładają konieczność likwidacji radarów wczesnego ostrzegania rozlokowanych m.in. w miejscowości Tobetsu na Hokkaido. W ocenie autorów planu, zniszczenie jednej stacji radarowej wymagałoby wystrzelenia około siedmiu pocisków typu Ch-101.
Cele morskie: porty Maizuru i Ominato
Następnym etapem przewidywanej operacji miałyby być ataki na japońskie bazy marynarki wojennej – konkretnie porty w Maizuru oraz Ominato. Każda z tych instalacji, według planu, mogłaby zostać czasowo wyłączona z użytku przy pomocy 20 do 25 pocisków manewrujących. Zdaniem rosyjskich strategów, ich neutralizacja poważnie osłabiłaby operacyjne możliwości japońskich sił zbrojnych.
