malowidła naskalne

Irlandia jest zamieszkiwana przez ludzi od 15 tys. lat. Niezwykłe odkrycia w irlandzkich jaskiniach

Podziel się
Twitter
Email
Drukuj
Archeolodzy natrafili w ośmiu jaskiniach na południowym zachodzie Irlandii na malowidła, ryty oraz ślady pozostawione palcami. Znaleziska mogą świadczyć o tym, że ludzie pojawili się na Szmaragdowej Wyspie około 15 tys. lat temu, czyli znacznie wcześniej, niż dotąd przyjmowano.

Jaskinie skrywają ślady ludzi sprzed tysięcy lat

Prehistoryczne zabytki odkryto na terenie hrabstw Wexford, Waterford i Cork. Badacze nie podają obecnie dokładnych miejsc, w których znajdują się jaskinie. Ma to ułatwić dalsze prace archeologiczne oraz ograniczyć ryzyko dewastacji stanowisk lub kradzieży zabytków przed ich pełnym zabezpieczeniem.

Do tej pory najstarsze potwierdzone ślady obecności człowieka w Irlandii datowano na mniej więcej 10,5 tys. lat temu. Odkryta sztuka jaskiniowa może jednak przesunąć tę granicę o około pięć tysiącleci i wskazywać, że ludzie docierali na obszar dzisiejszej Irlandii już około 15 tys. lat temu.

W tamtym okresie układ lądów wyglądał zupełnie inaczej niż obecnie. Irlandia i Wielka Brytania nie były jeszcze odizolowanymi wyspami, lecz pozostawały połączone z kontynentem europejskim oraz ze sobą za pomocą rozległych obszarów lądowych.

Nieistniejący dziś pomost między Irlandią a Brytanią

Jedno z takich połączeń miało przebiegać pomiędzy dzisiejszym Pembrokeshire a południowo-wschodnią częścią Irlandii w rejonie Rosslare. To właśnie historia tego nieistniejącego już krajobrazu jest przedmiotem projektu archeologicznego Zaginiony Most Lądowy, w ramach którego ujawniono nowe przykłady sztuki naskalnej.

Środowisko tej części Europy w późnej epoce lodowcowej znacznie różniło się od współczesnego. Południową Irlandię, południową Wielką Brytanię oraz tereny pomiędzy nimi pokrywały rozległe obszary trawiaste przypominające mamuci step, miejscami przechodzące w tereny leśne. Dalej na północ rozciągały się natomiast obszary objęte potężnym lądolodem.

Fauna była typowa dla plejstocenu. W krajobrazie występowały mamuty włochate, renifery, dzikie konie oraz żubry, dobrze przystosowane do chłodnych i surowych warunków klimatycznych panujących wówczas w północno-zachodniej części Europy.

Te same zwierzęta pojawiają się na części przedstawień odnalezionych w irlandzkich jaskiniach. Badacze rozpoznali między innymi wize