pakt Bardelli i Farage’a

Czy pakt Bardelli i Farage’a może zatrzymać łodzie na kanale La Manche

Podziel się
Twitter
Email
Drukuj
Jordan Bardella i Nigel Farage przedstawili wspólny sposób na ograniczenie przepraw migrantów przez kanał La Manche. Francja miałaby przyjmować osoby odesłane przez Wielką Brytanię i organizować ich dalsze powroty, jednak realizacja planu zależy od wyborczych zwycięstw obu partii oraz rozwiązania wielu problemów prawnych i operacyjnych.
Jordan Bardella oraz Nigel Farage ogłosili w Birmingham, że po objęciu władzy chcą wspólnie zmienić zasady postępowania z migrantami docierającymi drogą morską do Wielkiej Brytanii. Brytyjczycy mieliby przekazywać zatrzymanych stronie francuskiej, natomiast Francja podejmowałaby próbę ich odesłania do krajów pochodzenia. Podpisany protokół jest dzisiaj projektem dwóch formacji opozycyjnych, dlatego jego znaczenie należy mierzyć przede wszystkim wpływem na francuską i brytyjską politykę.

Co dokładnie podpisali Jordan Bardella i Nigel Farage?

Przywódcy Zjednoczenia Narodowego i Reform UK zawarli memorandum określające kierunek przyszłej współpracy migracyjnej. Dokument przewiduje zatrzymywanie osób przybywających do Wielkiej Brytanii niewielkimi łodziami, ich transfer na terytorium Francji oraz późniejsze wydalenie poza Europę, jeśli pozwolą na to ustalenia dotyczące tożsamości i readmisji. Ugrupowania zamierzają ponadto uzgodnić podział nakładów potrzebnych do ochrony wspólnej granicy.

Jak wynika z depeszy Reutersa, Bardella zadeklarował, że Francja kierowana przez RN nie będzie już korytarzem prowadzącym nielegalnych migrantów do Zjednoczonego Królestwa. Farage przedstawił podpis jako przełom, który ma dowodzić, że problem przepraw da się rozwiązać dzięki równoległej zmianie politycznej po obu stronach cieśniny.

Czy memorandum jest już wiążącą umową państwową?

Nie, ponieważ ani Reform UK, ani Zjednoczenie Narodowe nie reprezentują obecnie rządów uprawnionych do zawierania traktatów w imieniu Wielkiej Brytanii lub Francji. Akt z Birmingham stanowi zobowiązanie polityczne i może posłużyć jako podstawa negocjacji dopiero wtedy, gdy sygnatariusze zdobędą realną władzę. Nie określono również szczegółowych kryteriów kwalifikowania osób do przekazania, trybu odwoławczego ani organów kontrolujących wykonanie operacji.

Ta różnica bywa zaciemniana przez efektowną oprawę kongresu. Francuskojęzyczny portal Euronews relacjonuje odsłonięcie wielkiej tablicy z treścią uzgodnienia i określenie inicjatywy mianem nowej „entente cordiale”. Historyczne odwołanie ma rangę marketingową, lecz nie nadaje dokumentowi statusu aktu prawa międzynarodowego.

Czym plan opozycji różni się od programu „jeden za jednego”?

Obowiązujący pilotaż francusko-brytyjski zachowuje równowagę liczbową. Za każdą kwalifikującą się osobę odesłaną po nielegalnej przeprawie do Francji Londyn przyjmuje inną osobę korzystającą z kontrolowanego kanału legalnego. Kandydaci przechodzą sprawdzenie dokumentów, bezpieczeństwa oraz spełnienia warunków przyjęcia.

W publikacji brytyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych odnotowano 1087 po