Jak zmieniałem OECD? Rozmowa z Ángelem Gurrią

Share on facebook
Podziel się
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Drukuj
31 maja 2021 r. Sekretarz Generalny OECD Ángel Gurrią kończy kierowanie tą organizacją. Rozmowa z polskiej perspektywy – przeprowadzona dzięki pomocy Stałego Przedstawicielstwa RP przy OECD.

– Ekscelencjo, pełnił  Pan funkcję Sekretarza Generalnego OECD przez piętnaście lat. Jakie są główne osiągnięcia i zmiany, które zaszły od 2006 roku, w okresie kierowania przez Pana Organizacją?

Od 60 lat OECD pomaga krajom w tworzeniu sprawiedliwego, bardziej inkluzywnego, a tym samym skuteczniejszego systemu wielostronnego – multilateralizmu.

Organizacja mocno ugruntowała swoją pozycję jako źródło obiektywnych analiz, forum wymiany najlepszych praktyk, tworzenia wiarygodnych danych i zaleceń dotyczących polityk publicznych. 15 lat temu, od momentu objęcia przeze mnie stanowiska w OECD, przyspieszyliśmy i zintensyfikowaliśmy nasze wysiłki na rzecz stworzenia Organizacji bardziej elastycznej, otwartej, zróżnicowanej i mającej większe znaczenie na arenie międzynarodowej. Poszerzyliśmy zakres naszej pracy, tworzonej wiedzy i świadomość konsekwencji naszych działań.

Przedstawię pięć kluczowych zmian, które uważam za szczególnie znaczące.

Po pierwsze, zalecenia OECD stały się bardzie przyjazne ludziom, stawiając ich w centrum myślenia ekonomicznego i tworzenia polityk oraz skupiając się na mierzeniu dobrobytu wykraczającego poza PKB. Począwszy od naszych inicjatyw na rzecz Wzrostu Sprzyjającego Włączeniu Społecznemu, Zielonego Wzrostu i Równości Płci, przez utworzenie Centrum OECD na rzecz Dobrobytu, Włączenia, Zrównoważonego Rozwoju i Równych Szans (WISE), po wskaźniki Better Life Index i Green Growth, OECD stało się  liderem  kreowania polityk publicznych, których głównym celem jest dobrobyt ludzi.

Po drugie, ewoluowaliśmy z pozycji think tanka do instytucji inicjującej działania, pomagając rządom w projektowaniu i wdrażaniu lepszych polityk zapewniających lepsze życie. W szczególności wspieraliśmy krajowe programy reform poprzez zindywidualizowane podejście do krajów, aby pomóc państwom członkowskim poprawić plany działań reformatorskich, sekwencję i skutki reform krajowych, w tym poprzez dostarczanie wzorców, a także poprzez publikowanie ponad 500 głównych raportów i 5 miliardów danych rocznie.

Po trzecie, ciężko pracowaliśmy nad tym, aby OECD działała z wyprzedzeniem, poprzez aktualizację i ulepszanie naszych ram analitycznych oraz przełamywanie podejścia silosowego w celu sprostania pojawiającym się wyzwaniom. Inicjatywa –  Nowe Podejście do Wyzwań Ekonomicznych (NAEC), która powstała w reakcji na brak zbiorowej umięjętności do przewidzenia globalnego kryzysu finansowego w 2008 r., poprawiła nasze rozumienie ryzyka systemowego i odporności.

Po czwarte, tym, co najlepiej definiuje OECD jest nasza rola jako organizacji ustanawiającej standardy. To nasza racja bytu. Nieprzerwanie „podnosiliśmy poprzeczkę” poprzez ustanawianie międzynarodowych standardów w prawie każdej sferze polityk publicznych na poziomie krajowym i międzynarodowym i zwiększanie liczby państw, które je przyjmowały. OECD wypracowała ponad 450 instrumentów prawnych. Najnowsze najważniejsze przykłady to: Wytyczne OECD dotyczące Sztucznej Inteligencji i Konwencja wielostronna implementująca środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysków (BEPS).

Po piąte, nieustannie pracowaliśmy nad zwiększeniem globalnego zasięgu i znaczenia Organizacji. Podczas mojej kadencji OECD rozszerzyło się o siedmiu nowych członków, a wkrótce do Organizacji dołączy ósmy – Kostaryka. Zintensyfikowaliśmy nasze zaangażowanie we współpracę z gospodarkami wschodzącymi i krajami rozwijającymi się, w szczególności poprzez współpracę z kluczowymi partnerami, programy regionalne i krajowe oraz działalność naszego Klastra ds. Rozwoju. Współpracujemy również bliżej niż kiedykolwiek z forami globalnymi, takimi jak ONZ, G20, G7 i APEC, w celu promocji multilateralizmu, co przynosi rezultaty w wielu obszarach: od inwestycji, podatków i nadwyżek produkcji stali, po innowacje, równouprawnienie płci, gospodarkę oceaniczną i zanieczyszczenie wyrobami z tworzyw sztucznych. Nadal ściśle współpracujemy na forum OECD również z naszymi tradycyjnymi partnerami, takimi jak przedstawiciele biznesu (Business at OECD – BIAC) i związków zawodowych (TUAC), a także z liderami i interesariuszami pozarządowymi, po to aby wykorzystać siłę wspólnego działania, w tym poprzez organizację corocznego forum OECD, nasze Obserwatorium Przestrzeni Obywatelskiej i poprzez inicjatywy takie jak Biznes na rzecz Inkluzywnego Wzrostu (Business for Inclusive Growth -B4IG).

Nasze działania zostały poddane próbie podczas obecnego kryzysu COVID-19 i z zadowoleniem mogę powiedzieć, że OECD stanęła na wysokości zadania. Zmobilizowaliśmy naszą multidyscyplinarną wiedzę ekspercką i wzmocniliśmy wysiłki koordynacyjne, aby pomóc rządom ograniczyć wpływ kryzysu na życie ludzi, lepiej przewidzieć niepewną przyszłość i zwiększyć odporność zarówno gospodarek, jak i społeczeństw. Jestem dumny, że przeprowadziłem Organizację przez te historyczne przemiany.

– Jakie najbardziej znaczące zmiany organizacyjne w Sekretariacie i Komitetach mógłby Pan wskazać?

Osiągnięcia, które przytoczyłem w odpowiedzi na poprzednie pytanie, były możliwe dzięki wyjątkowym mocnym stronom i cechom, jakie Organizacja wcześniej rozwinęła i umacniała w ciągu ostatniej dekady. OECD zmieniła się i ewoluowała, poszerzyła swój zasięg, znaczenie i wpływ. Staliśmy się bardziej dynamiczni i elastyczni, wyposażając nasze państwa członkowskie i partnerów w bazy danych, dowody, rekomendacje polityk i narzędzia potrzebne do budowania silniejszych, bardziej ekologicznych, odpornych i bardziej sprzyjających integracji gospodarek i społeczeństw. Osiągnęliśmy to dzięki zestawowi wartości, które przetrwały próbę czasu. Wartości, które cechują państwa członkowskie, takie jak zaangażowanie na rzecz demokracji, praw człowieka i respektowanie zasad państwa prawa.

Podobnie, wiele naszych standardów, takich jak te dotyczące podatków międzynarodowych (BEPS i AEOI), cyfryzacji (zasady AI), odpowiedzialnego postępowania w biznesie (wytyczne OECD MNE), przeciwdziałania korupcji (konwencja OECD o zwalczaniu przekupstwa) oraz edukacji i umiejętności (PISA, PIAAC i TALIS) stało się punktami orientacyjnymi w wyrównywaniu śwatowych reguł gry i promowaniu dobrych praktyk we wszystkich obszarach polityk. Była prezydent Chile, Michelle Bachelet, kiedyś trafnie określiła OECD jako „klub dobrych praktyk”.

OECD stała się bardziej zróżnicowaną i globalną organizacją, która wnosi nowe spojrzenie i przynosi większą wartość dodaną płynącą z uczenia się i współpracy. Unikalne kanały komunikacji, które otworzyliśmy z gospodarkami wschodzącymi, dzięki naszym relacjom z kluczowymi partnerami oraz programom regionalnym i krajowym, ułatwiły rozpowszechnianie naszych standardów. Pracujemy również nad dalszym rozwojem naszej roli jako zaufanego doradcy dla G20 i G7, przewodząc postępom w zakresie rozwiązywania wrażliwych kwestii, w tym w tworzeniu opartego na konsensusie globalnego rozwiązania wyzwań podatkowych wynikających z cyfryzacji gospodarki.

Osiągnęliśmy to wszystko, jednocześnie przekształcając wewnętrznie OECD w organizację opartą na rezultatach i dostarczającą państwom członkowskim wartościowych produktów dzięki kulturze ciągłego doskonalenia naszych metod podejmowania decyzji i pracy. Poprawie ram zarządzania i działań towarzyszyły reformy w zakresie zarządzania finansami, zamówień, oceny relacji ceny do jakości, zarządzania ryzykiem, etyki, zasobów ludzkich, równouprawnienia płci, ochrony danych osobowych, wykorzystania powierzchni biurowej i utworzenia centrum konferencyjnego, tworzenia instytucji proekologicznej, reformy strategii i bezpieczeństwa cyfrowego, bezpieczeństwa fizycznego, zarządzania komunikacją, ewaluacji i audytu. Reformy te przyniosły konkretne rezultaty i zapewniają OECD odpowiednie środki do działania w dzisiejszym złożonym, napędzanym technologią środowisku globalnym.

– Jak według Pana ewoluował program prac merytorycznych? Jakie obszary pracy zyskały na znaczeniu?

W następstwie światowego kryzysu finansowego w latach 2008-2009 naszą misję zdefiniowaliśmy hasłem Lepsze Polityki na rzecz Lepszego Życia (Better Policies for Better Lives). To był decydujący moment, kiedy od promowania wzrostu jako celu samego w sobie, przeszliśmy do zagadnień zorientowanych na dobrobyt ludzi. Ważne jest rozróżnienie pomiędzy środkami a celem. Wzrost, handel, produktywność, inwestycje to narzędzia dla poprawy życia i dobrobytu ludzi. Jak podkreśliłem wcześniej, nasze przekrojowe prace na temat wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, produktywności, dobrobytowi i zrównoważonemu rozwojowi dostarczyły fundamentalnych elementów dla silnej skoncentrowanej na ludziach narracji, która wspiera lepsze projektowanie polityk, ich opracowywanie i wdrażanie.

Dziś jesteśmy w centrum bezprecedensowego światowego kryzysu, ale mamy rownież do czynienia z długoterminowo narastającym zagrożeniem: zmianami klimatycznymi.  Świat stoi w obliczu pogłębiających się zmian klimatycznych i groźnej utraty różnorodności biologicznej. Bez znaczących zmian w naszych systemach gospodarczych, społeczne i ekonomiczne skutki kryzysu środowiskowego mogą zdominować konsekwencje  COVID-19. Wyjście  z pandemii COVID-19 stanowi ważną okazję do zbudowania bardziej ekologicznej przyszłości. OECD wykorzystała swoje multidyscyplinarne atuty, rozwijając strategię polityki gospodarczej godzącą wzrost gospodarczy i poprawę dobrobytu z wymogiem ograniczenia emisji dwutlenku węgla i walką ze zmianami klimatycznymi.

Niedawno wdrożyliśmy horyzontalny projekt dotyczący odporności klimatycznej i gospodarczej, który obejmuje nowy Międzynarodowy Program Działań na rzecz Klimatu (IPAC) celem wspierania krajów we wdrażaniu celów Porozumienia Paryskiego na rzecz klimatu, poprzez stworzenie zestawu wskaźników związanych z klimatem, dopasowane do potrzeb rekomendacje oraz dzielenie się najlepszymi praktykami.

Zmieniamy również nasze wytyczne dot. polityki klimatycznej analizując ich skutki pod kątem dobrobytu. Na zbliżającym się posiedzeniu Rady Ministerialnej, która odbędzie się w 31 maja i 1 czerwca 2021 roku przedstawimy raport z opracowania wskaźników służących do monitorowania postępów w kierunku silnego, odpornego, ekologicznego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wyjścia z kryzysu. W zeszłym miesiącu opublikowaliśmy bazę danych OECD dotyczącą ekologicznej odbudowy, w której omówiono wpływ środków związanych z wydatkami na odbudowę środowisko naturalne.

COVID-19 zmienił nasz świat na wiele sposobów. Pokazał również jakich skoordynowanych wysiłków w obrębie administracji rządowej i pomiędzy poszczególnymi rządami wymaga trwała odbudowa. Mamy w  tym roku wiele ważnych wydarzeń, włączając w to szczyt ONZ na temat różnorodności biologicznej (COP15) w Chinach i szczyt klimatyczny w Glasgow (COP26). Powinniśmy je umiejętnie wykorzystać, ponieważ naszą najważniejszą odpowiedzialnością międzypokoleniową jest ochrona i zachowanie naszej planety. OECD będzie nadal odgrywać wiodącą rolę w realizacji naszych zobowiązań w ramach celów zrównoważonego rozwoju i Porozumienia Paryskiego na rzecz klimatu.

– Kierował Pan OECD podczas światowego kryzysu finansowego w latach 2008-2009, a także teraz, podczas pandemii Covid-19. W jaki sposób OECD zareagowało na te wydarzenia i czy w Pana opinii, ta reakcja była  odpowiednia?

– Organizacja, która sama powstała po poważnym kryzysie, z popiołów  II wojny światowej – wykazała się dużą elastycznością w obliczu tych ostatnich kryzysów. Jak kiedyś powiedział Winston Churchill: „Nigdy nie pozwól, aby poważny kryzys poszedł na marne” (“Never let a good crisis go to waste”). Kryzys  lat 2008-2009 nauczył nas, że główny nurt myślenia ekonomicznego i modele, na których się ono opierało, nie odzwierciedlały realiów gospodarki ani życia społecznego i dlatego nie spodziewaliśmy się, że taki kryzys nadejdzie. Pomyliliśmy się. Rezultatem, znanym nam wszystkim, stały się rosnące nierówności, ogromny spadek zaufania do rządów i instytucji oraz rosnący populizm, który wpłynął na polityki publiczne i na gospodarkę. Nauczyliśmy się tego, jak ważne jest słuchanie ludzi i ich obaw, po to aby skutecznie stawić czoła  wyzwaniom.Tak, jak zaznaczyłem wcześniej, nasza misja to nic innego jak pomoc w kreowaniu lepszych polityk dla lepszego życia /Better Policies for Better Lives/. Jak już wspomniałem, poprzez naszą inicjatywę NAEC staraliśmy się zmienić nasze myślenie o ekonomii i wykorzystać bogactwo wiedzy i ekspertyzy, które oferuje nam tak wiele innych dziedzin.

Dziś OECD ponownie znajduje się na pierwszej linii frontu walki z globalnym kryzysem, dostarczając faktów, dowodów, analiz i zaleceń, w celu wspierania wysiłków poszczególnych krajów w zwalczaniu skutków pandemii COVID-19. Doświadczenia  płynące z kryzysu w latach 2008-2009 pomogły nam stawić czoła obecnemu kryzysowi, kierując cały potencjał OECD na dostarczenie wsparcia. Skupiliśmy wszystkie wysiłki za pomocą platformy komunikacyjnej COVID-19 Digital Hub, którą stworzyliśmy kiedy uderzył kryzys, przygotowując prawie 200 opracowań zawierających wytyczne w praktycznie każdym obszarze polityk publicznych.

Nie powinniśmy popełniać błędu związanego z zarządzaniem światowym kryzysem, jak w latach 2008-2009, przedwcześnie wycofując środki pobudzające gospodarkę. Musimy wykorzystać ten kryzys jako moment do zmiany. Ożywienie pokryzysowe jest szansą na budowanie lepszej przyszłości – w kierunku bardziej odpornego, sprzyjającego włączeniu społecznemu i zrównoważonego świata. Nie możemy zmarnować tej szansy. Pandemia COVID-19 wpłynęła także znacząco na sposób działania Organizacji. Szybko na nią zareagowaliśmy, chroniąc personel, stałe przedstawicielstwa, delegatów oraz współpracowników, wykorzystując istniejące zasoby tak, aby nadal wypełniać swoje zobowiązania i wspierając system pracy zdalnej.

– Kierował Pan procesem rozszerzeniem OECD o 8 krajów. Czy jest Pan zadowolony z istniejącej struktury zarządzania i zasad podejmowania decyzji w obliczu rosnącej liczby państw członkowskich?

– OECD nie ma aspiracji stania się organizacją globalną, ale staramy się wzmacniać naszą pozycję  i wpływy poprzez zróżnicowany charakter członków i globalny zasięg. Niestety, cztery lata po tym, jak sześć krajów – Argentyna, Brazylia, Bułgaria, Chorwacja, Peru i Rumunia – złożyły wnioski o członkostwo i zostały uznane przez państwa członkowskie Organizacji, za kwalifikujące się do uzyskania tego statusu, proces rozszerzenia znalazł się w martwym punkcie. Dalsze rozpowszechnianie naszych standardów i wartości zależy od stopniowej i selektywnej strategii rozszerzenia. Zalecenia wydawane przez OECD są najważniejszą motywacją do członkostwa. Sześć krajów przyjmuje nasze instrumenty i implemetuje je do swoich systemów  prawnych, a także  dołącza do naszych organów zarządzających. Stają się częścią Organizacji. Od trzech lat od rozpoczęcia kolejnej fazy rozszerzenia dzieli nas jeden krok. Musimy być aktywni wobec krajów, które wyrażają chęć członkostwa w OECD i reagować na ich potrzeby. Nasza najnowsza propozycja skierowana do członków Rady zawiera propozycję, aby rozmowy akcesyjne rozpoczęły się  ze wszystkimi sześcioma kandydatami. To zupełnie nowe podejście, które spotkało się z uznaniem wielu krajów. Dajmy OECD szansę na lepsze reprezentowanie dzisiejszego świata. Pamiętajmy, że rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych to dopiero początek procesu. Aby kraj kandydujący został pełnoprawnym członkiem, musi minąć od czterech do pięciu lat.

– Czy OECD dysponuje wystarczającym budżetem? Jakie obszary i zadania według Pana są niedofinansowane?

– OECD stała się wspaniałą instytucją, która jest gotowa nadal wspierać państwa członkowskie co do kierunku działań w tych złożonych i niepewnych czasach. I tak jak one zwracają się do OECD po radę i wsparcie, tak również Organizacja potrzebuje swoich członków. Wymaga otrzymania solidnych i odpowiednich środków finansowych. W nadchodzących latach kluczowe znaczenie dla przywrócenia OECD stabilności finansowej ma powrót do zerowego realnego wzrostu budżetu OECD jako podstawowej zasady budżetowej, a także zgoda państw członkowskich, aby nadal w całości pokrywać koszty emerytur z budżetu. Świat liczy na nasze działania. A budżet jest skromny, zwłaszcza w porównaniu z korzyściami, jakie czerpią państwa z członkostwa w Organizacji.

Państwa członkowskie muszą zapewnić Organizacji stabilne, wystarczające, przewidywalne i długoterminowe finansowanie, aby zaspokoić rosnące oczekiwania i umożliwić OECD przetrwanie tego trudnego okresu, bez narażania jakości, znaczenia i wpływu jej prac. Po 2 latach stosowania zasady zerowego nominalnego wzrostu budżetu w latach 2019/2020 – co zmusiło Organizację do pokrycia 24 mln euro w ramach budżetu w trakcie okresu 2 lat, potrzebowaliśmy sześciu posiedzeń Rady i 10 posiedzeń Komitetu Budżetowego, aby osiągnąć porozumienie w sprawie niewielkiego zwiększenia budżetu o kwotę 1,5 mln euro rocznie na lata 2021/2022 –  to około 5000 roboczogodzin (biorąc pod uwagę 37 zaangażowanych delegacji). Potrzebujemy również politycznych wytycznych od państw członkowskich w postaci wyraźnych zleceń, aby pokierować naszymi pracami na rzecz silnego, odpornego, ekologicznego i inkluzywnego wyjścia z kryzysu COVID-19.

– W jaki sposób OECD realizuje zasadę „value for money” – tworzenie wartości uzasadniających poniesione nakłady?

– OECD przedstawia państwom członkowskim wyjątkowo wartościową ofertę. Nasza znajomość najnowszych megatrendów wpływających na rozwój na poziomie krajowym i globalnym; nasze rozumienie ich konsekwencji dla poszczególnych obszarów polityk; otwartość na innowacje i nowe podejścia w naszym zestawie narzędzi analitycznych; nasza zdolność do porównywania, selekcji i uczenia się na podstawie najlepszych praktyk; a także umiejętność przekształcenia całej tej wiedzy w konkretne działania, które przyczyniają się do poprawy życia ludzi, nie mają równych. Te mocne strony Organizacji są wspierane  przez  model zarządzania, który obejmuje oddolną pracę ekspertów w komitetach OECD na podstawie wytycznych pochodzących od przywódców politycznych, ministrów, Rady OECD – w tym posiedzenia Rady Ministerialnej (Ministerial Council Meeting – MCM), od uczestników corocznych posiedzeń Grupy ds. Strategii Globalnej (Global Strategic Group – GSG), tematycznych spotkań na szczeblu ministerialnym oraz innych spotkań wysokiego szczebla.

Udoskonalenia w zarządzaniu i systemach administracyjnych przyniosły OECD znaczące oszczędności: 172 mln EUR w latach 2009–2018 i dalsze 15,7 mln EUR w okresie 2019–2020. Wynika to z redukcji świadczeń pracowniczych oraz spłaszczenia struktury zarządczej, racjonalizacji przestrzeni biurowej oraz innych działań. Od 2009 roku spadły wydatki na cele korporacyjne. W ostatnich latach podjęto też szczególne wysiłki w celu znalezienia oszczędności w obszarze kosztów delegacji, zanim spadły one znacząco z powodu pandemii COVID-19.

Te oszczędności dzięki poprawie efektywności stanowią dodatkowe znaczne korzyści, jakie uzyskują państwa członkowskie z tytułu członkostwa w OECD. OECD faktycznie stało się znaczącym źródłem przychodu netto, a nie kosztem dla budżetu państw członkowskich, zapewniając wpływy lub oszczędności warte setki razy więcej niż budżet Organizacji. Za  przykład może służyć kwota 77 miliardów euro, związana z naszymi  pracami nad przejrzystością podatkową, która pozostała w budżetach krajów OECD. Dokonana  już wymiana informacji podatkowej na temat 10 bilionów euro znajdujących się na 84 milionach rachunków bankowych jest również znaczącą korzyścią dla państw członkowskich. Dla porównania, budżet OECD w części I /składki obowiązkowej – przyp. AAS/ na 2020 r. wyniósł 205 mln euro.

– Czy uważa Pan, iż OECD jest dobrze przygotowana do radzenia sobie z  priorytetami i wyzwaniami, które czekają świat w przyszłości?

– Wspólna, kompleksowa odpowiedź OECD na pandemię COVID-19 potwierdza naszą zdolność do przystosowania się do szybko zmieniających się warunków i potrzeb państw członkowskich. Skuteczność OECD polega na jej multidyscyplinarności i horyzontalności, a także na zdolności do łączenia różnych środowisk formułujących polityki, w celu zapewnienia zintegrowanych, opartych na dowodach, ram polityk, które mogą sprostać pilnym wyzwaniom gospodarczym, społecznym, środowiskowym i instytucjonalnym.

OECD będzie nadal dostarczać analiz i zaleceń dotyczących środków dla wspierania miejsc pracy i działalności gospodarczej w tym trudnym czasie oraz będzie zajmować się skutkami ubocznymi stosowania tych środków, w tym dla konkurencyjności i zadłużenia. Będziemy ponawiać apele o konieczność przeprowadzania reform strukturalnych dla wsparcia wzrostu produktywności, dynamiki w biznesie i zatrudnienia, apele o otwarte rynki,  silny handel i inwestycje, które stronią od protekcjonizmu, oraz o polityki, które pomogą krajom wykorzystać możliwości wynikające z cyfryzacji. Jednocześnie mamy możliwość wytyczenia nowego kursu dla polityk publicznych, opierając się na nowej narracji dotyczącej wzrostu, która nadaje priorytet dla zwiększenia dobrobytu, zgodnie z Agendą na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i jej 17 celami.

Nasze działania muszą  opierać się na trzech  priorytetach. Po pierwsze, musimy lepiej połączyć zagadnienia wzrostu, produktywności i efektywności ekonomicznej z włączeniem społecznym, odpornością i zrównoważonym rozwojem. Po drugie, musimy pomóc rządom zbudować silną więź i zaufanie społeczne z obecnymi i przyszłymi pokoleniami. Po trzecie, musimy pilnie zająć się szukaniem rozwiązań dla długoterminowych kryzysów, które są tuż obok: zmian klimatycznych, utraty różnorodności biologicznej i degradacji środowiska. Jak nadmieniłem wcześniej, jest to nasza najważniejsza odpowiedzialność międzypokoleniowa.

Te trzy działania pomogą przywrócić zaufanie obywateli do zdolności rządów do poprawienia ich dobrobytu. Stawka nigdy nie była wyższa. W wielu krajach spadek zaufania społecznego był szczególnie widoczny wśród ludzi młodych, stwarzając nowe zagrożenia dla legitymizacji instytucji publicznych w przyszłości. OECD ma możliwość stania się kompasem dla tworzenia najlepszych praktyk dla polityk w obecnych czasach  charakteryzujących się zmiennością, niepewnością, złożonością i niejednoznacznością, na niespotykana dotąd skalę.

Oprócz dowodów, narzędzi i wytycznych, które pomagają krajom przejść przez ten poważny kryzys, mamy szansę, ale też obowiązek, aby tworzyć globalne rozwiązania dla globalnych problemów. Począwszy od sprostania wyzwaniom dot. zagadnień podatkowych związanych z cyfryzacją i zakłóceniami w handlu, po zmiany klimatu i migracje. Nasze standardy, rosnąca współpraca z partnerami, z ONZ, G20, G7, APEC oraz innymi forami światowymi i organizacjami międzynarodowymi są podstawą działalności OECD. Podtrzymują system wielostronny, który musimy chronić i wzmacniać. Jak dotąd OECD sprawdziła się. Świat potrzebuje OECD bardziej niż kiedykolwiek i OECD jak zwykle sprosta tym oczekiwaniom.

Materiał chroniony prawem autorskim – wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy.

Reklama

Warto przeczytać